’T was buiten stil, de maan scheen fel
Op daken wit van sneeuw
En ergens in de verte klonk
De kerstman met zijn bel.

Uit huizen kwam een zacht gezang,
En overal was rust
Behalve bij de Sint, die dacht
‘Waarom de fuck ben ik nog aan het dichten’.

Hij deed zijn ogen even toe,
maar pakte toch zijn veer
En met een zucht zei Sinterklaas,
’Daar gaan we dan maar weer’.

'Leon, maak je borst maar nat
Je hebt erom gevraagd
Als ik dan tóch dichten moet,
Dan word je goed geplaagd’

Hij gniffelde en ging meteen
Op facebook om te zien
Wat Smits voor stouts had uitgespookt
…. maar werd van niks voorzien.

Hij zocht vergeefs naar slecht gedrag,
Een misstap of een peuk,
Maar vond alleen maar posts zoals:
‘Wat is het leven leuk'.

Boos scrollde Sint de maanden door
Met langzaam groeiend nijd.
Hij walgde van zulk onverholen
Positiviteit.

Maar Leon leek altijd wel blij,
Al zat het hem niet mee
En op een doodgewone dag post hij
‘God bless this autumn day!’

Voor Sint was dit een groot probleem
Want pesten deed hij graag
Maar al die positiviteit
Zat in de weg van zijn geplaag

Ten slotte dacht de Sint ‘Nou ja,
Cadeaus krijgt hij dan niet!
Ga volgend jaar maar slijmen bij
De Positieve Piet!’

I was cosy and warm
In my bedroom last night
And had barely dozed off
When I woke with a fright

I’d heard a loud knock
On my uni dorm door
So went out and found
A girl sprawled on the floor

Soon Robert showed up
And said 'up you get, dear'.
But Emily tripped and
Fell back on her rear.

I told her to get her ass
Right into bed
But the Jäger and vodka
Had gone to her head

She whined 'I need a fag'
So I heaved and I sighed
And I slipped on my robe
As I led her outside.

Now Emily, dear,
Though I love you so much
You’d better beware of
The wrath of the Dutch

If you ever again
Make a fuss by my door
Then I'll be the one
Who beats you to the floor.

"They put chocolate in shoes?!
How eccentric, how odd!
And st. Nick on the 5th?
What a douche, what a fraud!"

And more words of the like
Were exclaimed in disgrace
As I wondered and sighed
"What is wrong with this place?"

No letters of chocolate
Or black slaves for me:
Cruel fate left me stranded
With crumpets and tea