Mijn humor is om alles letterlijk te nemen.
Het is doodvermoeiend, maar ik kan ermee leven.
Die dubbelzinnigheid, zo diep,
Die dubbelzinnigheid, zó diep.
Elk woord is letterlijk te nemen,
En letterlijk te nemen.
Zo diep,
en zo diep
Penetreer ik de taal
Van twee kanten.
Verkracht en ontkracht ik haar,
Reduceer ik haar
Letterlijk en figuurlijk
Tot een serie klanken,
Tot we samenkomen
En samen komen
In naam van poëzie.
Maar het betekent niks.
Dus nu is ze dood - klein en groot.
Is dit een gedicht,
of lijkt het maar zo?
Ik kan ermee leven,
Ik moet ermee leven,
Maar ik ben moe,
Ik ben het zat.
- Moe en Het Zat